Klik nogmaals op de knop om de filters te resetten Sluiten

Etrusko-Korinthisch aardewerk

Naast het handvat van deze kan bevinden zich twee schijven, die in het metalen origineel fungeerden als dekselscharnieren. Op de vaas is een bonte optocht van wilde dieren afgebeeld, met daartussenin rozetten. Rond de voet loopt een stralenkrans. Op een andere wijnkan zijn oranje en paarse bloemen en vogels afgebeeld. Kleine flesjes werden onder meer in de vorm van dieren gemaakt, zoals een hert, een eend en een haas. Hierin werd olie of parfum bewaard.

Het Etrusko-Korinthische aardewerk is een imitatie van de keramiekdie in de Griekse havenstad Korinthe werd vervaardigd. Het Korinthische aardewerk was populair in de 7de eeuw v.Chr.: ook in Griekenland zelf werd het nagevolgd, bijvoorbeeld door pottenbakkers in Athene. Kenmerkend voor het Korinthische aardewerk is de bleke, gele klei, de versiering met fabeldieren en de indeling van de decoratie in friezen. De keramiek wordt verder verlevendigd met kleuren (polychromie). De Etruskische imitaties staan onder invloed van de sterk orintaliserende Laatkorinthische stijl (ca. 625-550 v.Chr.). De decoratie van deze potten doet vaak denken aan geweven stoffen, en is waarschijnlijk hierdoor genspireerd. In series friezen lopen de meest fantastische fabeldieren achter elkaar aan: sfinxen, griffioenen, vogels met vrouwenkoppen (sirenen), maar ook leeuwen, everzwijnen en panters.

Rond 630 v.Chr. begint de productie van de Etruskische imitaties van de Korinthische keramiek. Het is niet uit te sluiten dat Korinthische vaasschilders zich in Etruri hebben gevestigd en zo de eerste impuls voor deze productie hebben gegeven. De contacten tussen Etruri en Korinthe waren oud: volgens de Romeinse geschiedschrijving zou een Korinthische edelman, Demaratos, na een revolutie in zijn vaderstad in 657 v.Chr. naar Etruri zijn gevlucht. In zijn gevolg bevonden zich drie handwerkslieden: Eucheir, Diopos en Eugrammos, die de terracotta-techniek in Etruri introduceerden.

Demaratos huwde een Etruskische vrouw uit Tarquinia en kreeg bij haar twee kinderen. De oudste zoon Lucumo trok met zijn echtgenote Tanaquil naar Rome, waar hij onder de naam Lucius Tarquinius de eerste Etruskische koning van Rome werd. Een kern van waarheid kan in deze traditie verscholen gaan: een literaire echo van gebeurtenissen in de orintaliserende periode. De steden Veii, Vulci en Caere waren de belangrijkste centra van de vervaardiging van de Etrusko-Korinthische keramiek.

In grote hoeveelheden werden verschillende types drinkgerei vervaardigd. Veel voorkomend zijn de olpai (wijnkruiken met ronde mond), oinochoai (idem met klaverbladmond), aryballoi(olieflesjes) en alabastra (idem voor dames). Het aardewerk is goed te onderscheiden van de Korinthische voorbeelden: de klei is grover en heeft niet de typische Korinthische tint. De uitvoering is slordig en bovendien zijn de gebruikte kleuren bleker. De dieren in de friezen zijn langgerekt en gestileerd, maar expressief.

Een goed voorbeeld van deze keramiek is de grote Etrusko-Korinthische olp, een wijnkan met ronde mond. Naast het handvat bevinden zich twee rotelle, schijven gemiteerd van metalen voorbeelden, waar zij de functie van houders voor een deksel hadden. Het vaaslichaam is ingedeeld in vier friezen, waarin zich een bonte optocht van dieren bevindt: het repertoire bestaat uit herten, panters, wilde zwijnen, grote vogels en sfinxen. Tussen de dieren in is de ruimte opgevuld met rozetten. Rond de voet van de olp loopt een stralenkrans, ook een element uit het oosten dat door de Grieken is overgenomen en een vast onderdeel van de antieke vaasschilderkunst is gebleven.

In de Etrusko-Korinthische keramiek komt een diversiteit aan vormen voor: op een wijnkan zijn bloemen en grote vogels uitgebeeld, met veel gebruik van de kleuren oranje en paars. In kleine flesjes kon olie of parfum bewaard worden. Soms worden de flesjes in de vorm van dieren uitgevoerd: een hertje (de kop kan afgenomen worden en fungeert als stop), een eend en een haas, die als jachtbuit is uitgebeeld, met opgebonden voorpoten en de kop slap naar achteren. Deze dieren komen ook in de Korinthische keramiek voor, met uitzondering van het hertje: dit is een Etruskische schepping.

Etrusken | Relevante voorwerpen

Bezoek ons: