Klik nogmaals op de knop om de filters te resetten Sluiten

Gekleurd glazen servies

In de 1ste eeuw na Chr. is een duidelijke voorkeur waarneembaar voor gekleurd, vaak ondoorzichtig glas. Dit is waarschijnlijk een doorwerking van de grote invloed van het bontgekleurde, ondoorzichtige Hellenistische glas.

De heldergroene pyxis (doosje) herinnert met zijn enigszins hoekige vorm bovendien sterk aan soortgelijke vormgeperste pyxides waarvan nog onlangs een fraai voorbeeld tevoorschijn is gekomen te Cosa in Etruri, bij de opgraving van een winkelmagazijn, verwoest ca. 40-45 na Chr. Het hier afgebeelde exemplaar is echter zonder twijfel vrij geblazen. Het is te dateren in de tweede helft van de 1ste eeuw na Chr. en waarschijnlijk gemaakt in een atelier in Noord-Itali. De vorm komt namelijk vooral ten noorden van de Alpen en in Itali voor. Dit exemplaar zou afkomstig zijn uit Mont’ Alcino in Etruri. Het model werd ook uitgevoerd in aardewerk, in z.g. terra sigillata, het Wedgwood van de Romeinse tijd. Het komt wel vaker voor dat een vorm zowel in glas als in aardewerk als soms in metaal is uitgevoerd.

Het blauwe napje behoort tot het tafelservies van de Romeinen, die het acetabulum noemden. Het woord is afgeleid vanacetum, wat wijnazijn betekent. Dat zegt meteen iets over de functie van dergelijke napjes. Ze zijn gebruikt om sauzen in op te dienen. Een Romeinse maaltijd is het beste te vergelijken met een rijsttafel, bestaande uit vleesschotels, groentehapjes, sauzen -en allerlei bijgerechten, opgediend in een veelheid van schalen en schaaltjes.

De plaats van herkomst van dit stuk is onbekend, maar vele exemplaren zijn tevoorschijn gekomen bij opgravingen in Itali en in de Romeinse provincies ten noorden van de Alpen. Te Cosa zijn dergelijke napjes zowel vrijgeblazen als vormgeperst teruggevonden. Evenals de groene pyxis werd dit napje ook interra sigillata uitgevoerd. Het type is te dateren in de 1ste eeuw na Chr. en heeft een verspreidingsgebied van Syri tot in Keulen.

Tot het tafelservies behoort ook de lichtblauwe amfoor waarin wijn, water of andere vloeistoffen werden bewaard. Het stuk is vrijgeblazen, de oren zijn apart aangezet. Het is ooit gebroken en uit de stukken weer in elkaar gezet. De vorm is afgekeken van contemporaine metalen amforen. Zo is een iets gedrongener uitvoering in zilver opgegraven in Pompei. De datering ligt in de eerste eeuw na Chr. Op het noordelijke grafveld van Trier zijn in 1879 twee soortgelijke exemplaren opgegraven in een crematiegraf dat omstreeks 70 na Chr. kan worden gedateerd. Ook de andere dateerbare stukken zijn uit de 1ste eeuw na Chr.

Hoewel de herkomst van dit exemplaar onbekend is, wijst de verspreiding van de amforen met bekende herkomst, voornamelijk Itali en de provincies ten noorden van de Alpen, wederom op een productiecentrum in Noord-Itali.

Romeinen | Relevante voorwerpen

Bezoek ons: